De eerste zomer op het balkon: sla en kruiden in bakken
Het balkon leek me een makkelijke plek om te beginnen: vier bij anderhalve meter, zuidkant, geen slakken, water uit de keuken. Ik kocht in april zes plastic bakken van 40 liter met een waterreservoir in de bodem, vulde ze met potgrond en zette er sla, radijs, peterselie, basilicum, tijm en een tomaat in. Binnen een week waren de basilicum en twee van de drie slaplanten dood, en de tomaat lag om.
De oorzaak was wind. Op de tweede verdieping aan de open kant van een hof staat er bijna altijd wind, en op zonnige dagen met een noordoostenwind in april drogen de bladeren sneller uit dan de wortels kunnen aanvoeren, zelfs als de grond nat is. De basilicum was bovendien gewoon te vroeg buiten gezet; het was ’s nachts 6 graden. Ik heb een stuk windgaas van een meter hoog aan de balkonreling gebonden, aan de kant waar de wind vandaan komt, en dat heeft het klimaat op het balkon merkbaar veranderd: minder droge bladranden, en de tomaat hangt nu aan een stok tegen de muur in plaats van vrij in de bak.
Wat sinds mei goed gaat: de sla in de twee bakken met reservoir, die ik om de twee dagen vul en die nooit meer droog staan. Ik snijd blad voor blad in plaats van de hele krop, en heb sinds 20 mei elke dag een kom sla. De radijs was in vier weken klaar, de tweede ronde zit er nu in. De peterselie staat vol en de tijm doet het prima in een kleine pot in de hoek waar het het heetst is.
Wat tegenvalt: de bakken zijn na zes weken al behoorlijk uitgeput, zie ik aan de bleke onderste bladeren van de sla. Potgrond uit een zak heeft voedsel voor een paar weken, niet voor een zomer. Ik geef nu om de week verdunde vloeibare mest. En het water: op warme dagen gaat er 15 liter per dag door de bakken, allemaal via de keuken en de kamer. Een gieter met een lange tuit en een vast emmertje op het balkon maken het makkelijker. Een tuintje op hoogte is geen tuintje zonder werk, maar het is wel het enige dat ik elke ochtend in mijn pyjama kan bekijken.