Herfstoogst en de wintervoorbereiding van twee tuinen
Het is eind oktober en de twee tuinen gaan op een heel verschillende manier de winter in. Op de volkstuin ben ik vandaag de laatste stokbonen aan het plukken, hard en melig inmiddels, om te drogen voor de soep: 1,4 kilo gedroogde bonen van vier palen, na een seizoen waarin ik vanaf half juli elke week ongeveer anderhalve kilo verse bonen had. De pompoenen zijn al twee weken binnen, zes stuks van twee planten, en de laatste rode kool staat nog, want die kan vorst hebben.
De grond op de tuin is het grote winterwerk. Zand houdt weinig vast, en in een natte winter spoelt alles wat ik in het voorjaar aan voeding geef gewoon weg. Dus doe ik al drie jaar hetzelfde: alle lege bedden krijgen een laag van vijf centimeter half verteerde compost en daarbovenop bladeren uit de stadsstraten, een laag van tien tot vijftien centimeter, vastgehouden met een stuk gaas tegen de wind. In maart is daar een dun, donker laagje van over, en de wormen zitten er onder in grote getale. Op twee bedden heb ik dit jaar winterrogge gezaaid, op 10 oktober, als vergelijking; die staat nu drie centimeter hoog.
Op het balkon is het anders. De potgrond in de tomatenbakken is uitgeput en vol wortels; die gaat niet weg, maar wordt leeggeschud op een zeil, ontdaan van de grootste wortels en gemengd met een derde verse compost, en gaat dan terug in de bakken, afgedekt met een stuk karton tegen de regen. Volgend voorjaar meng ik er nog een handvol kalk en wat gedroogde koemestkorrels door. Ik heb ooit nieuwe potgrond gekocht voor alle bakken en dat was zestien zakken de trap op; dat doe ik niet meer.
Wat er op het balkon blijft staan: de laatste bak sla onder een kap, de peterselie, de bieslook die gewoon doorgaat, en de rozemarijn tegen de muur, die de afgelopen twee winters zonder bescherming overleefde bij minus 8. De tijm in de kleinste pot is vorige winter wel bevroren, omdat de pot doorvroor; die staat nu in een grotere pot met de kleine erin, met stro ertussen. Het balkon is op dit moment het enige stukje tuin waar ik nog iets te plukken heb, en dat blijft zo tot december.